Το Under the LA Sun: The Cult επιστρέφει με νέο άλμπουμ και εμφάνιση στο Greek

Κάτω από τον ήλιο του LA: Την τελευταία φορά που μιλήσαμε με τον αινιγματικό frontman των Cult, Ian Astbury, ήταν ένα καλοκαίρι του 2019 πριν από την πανδημία και το συγκρότημα ετοιμαζόταν να γιορτάσει την 30η επέτειο του Sonic Temple άλμπουμ στο Ελληνικό Θέατρο. Για μια μπάντα όχι βαριά νοσταλγία, ήταν μια σπάνια ματιά πίσω.

Όχι, η Cult πάντα προτιμούσε πολύ να συνεχίσει να προχωρά. Σίγουρα, παίζουν τις επιτυχίες στις συναυλίες – οι θαυμαστές θα τους σταύρωναν αν δεν το έκαναν – αλλά ήταν μόλις για τα παλιά τραγούδια. Οι Cult φροντίζουν να μην μείνουν στάσιμοι. Οπότε, αν φυσικά, τα lockdown ήταν τρομερά δύσκολα για αυτούς, όπως όλοι οι άλλοι.

«Εννοώ, ο πλανήτης σταμάτησε, για όνομα του Θεού», λέει ο Άστμπερι τηλεφωνικά. «Παραδοσιακά κάνεις περιοδείες, δουλεύεις και εμφανίζεις πολλές φορές και οι The Cult ξεκίνησαν ουσιαστικά ως ζωντανή μπάντα. Βγήκαμε από το πανκ, το post-punk και μετά απλώς περιοδεύσαμε. Άρχισε να φτιάχνει δίσκους και μετά έκανε περιοδείες και μετά έκανε δίσκο. Αυτός ήταν ο κύκλος για δεκαετίες, μετά έρχεται η πανδημία και ένα κλειδί μπαίνει στα σκαριά. Όλα σταματούν και όλοι αντιμετωπίζουμε υπαρξιακές αγωνίες και πραγματικές αγωνίες. Το περάσαμε εδώ. Η εγκληματική δραστηριότητα πέρασε από την οροφή. Είμαστε στο Ανατολικό Χόλιγουντ. Ήταν έντονο για δύο χρόνια. Εν τω μεταξύ, με τους ανθρώπους γύρω μας, οι σχέσεις διαλύονταν, αυτοκτονίες, άνθρωποι έχασαν τις δουλειές και τα σπίτια τους – ήταν βάναυσο. Βγαίνεις στο backend και κάνεις περιοδείες – μπορώ να νιώσω τα εφέ. Ειναι διαφορετικο. Είμαστε σε διαφορετικό χώρο. Τούτου λεχθέντος, ό,τι έκανε στη μουσική, μας έδωσε την ευκαιρία να αφήσουμε τα τραγούδια να μαριναριστούν. Για να κυοφορήσουν και να καταλήξουν στο φυσικό τους συμπέρασμα».

Το νέο άλμπουμ είναι Κάτω από τον Ήλιο του Μεσονυχτίουη συνέχεια μέχρι το 2016 Κρυφή Πόλη. Η παραγωγή του έγινε από τον Tom Dalgety, και ενώ γράφτηκε και ηχογραφήθηκε κάτω από δύσκολες συνθήκες, έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός Cult στολίδι – κυρίως, το post-punk croon του Astbury και τους μεγαλειώδεις τόνους κιθάρας του Billy Duffy. Το ότι γράφτηκε πέρα ​​από τον Ατλαντικό ενώ ο Duffy και ο Dalgety ήταν κολλημένοι στο Ηνωμένο Βασίλειο, μέχρι να μπορέσουν τελικά να ξανασυναντηθούν και να το ολοκληρώσουν, είναι εντυπωσιακό γιατί το άλμπουμ μοιάζει απόλυτα συνεκτικό. Ο τίτλος είναι εμπνευσμένος από μια εμπειρία στη Φινλανδία τη δεκαετία του ’80, όταν έπαιζαν βαθιά μέσα στη νύχτα και ο ήλιος ήταν ακόμη ανατέλλει.

«Παρακολούθησα μια εκπομπή μας στη Φινλανδία που δεν είχα δει από τότε, το ’86», λέει ο Astbury. «Θυμάμαι ότι ήταν 3 ή 4 η ώρα τα ξημερώματα και ο ήλιος ήταν ακόμη ανατέλλει λόγω του βόρειου ημισφαιρίου. Ο κόσμος έκανε παρέα, έφτιαχνε, κάπνιζε και γελούσε. Απλά μια τέλεια, όμορφη, σουρεαλιστική στιγμή. Παίρνεις μια ανάμνηση σαν αυτή και την κρατάς κάπου στο κέντρο σου, τον πυρήνα σου. Εδώ βρισκόμαστε στη μέση της πανδημίας και κοιτάζω αυτό το βίντεο και όλο το κύμα του επέστρεψε σε μένα».

Πιστό στη φόρμα, το άλμπουμ σηματοδοτεί μια εξέλιξη, μια πορεία προς τα εμπρός, από Κρυφή Πόλη. Δεν είναι απαραιτήτως εύκολο να βάλεις ένα δάχτυλο σε συγκεκριμένες λεπτομέρειες – για τον ακροατή, κάθε άλμπουμ απλώς αισθάνεται διαφορετικός. Φυσικά, ο τραγουδιστής μπορεί να προσφέρει πλαίσιο.

«Ένας νέος παραγωγός, μια διαφορετική ιδέα της ηχητικής εικόνας, φέρνει διαφορετικές ιδέες», λέει. «Αυτός ο δίσκος έχει πιάνο και ορχήστρα 36 κομματιών. Κάποτε είχαμε ένα κουαρτέτο, αλλά όχι μια ορχήστρα 36 κομματιών ηχογραφημένη στην Πράγα. Το ομότιτλο κομμάτι είναι βαθύ. Είναι ένα από τα πιο συγκλονιστικά πράγματα στα οποία έχω συμμετάσχει ποτέ. Το The Cult πλησιάζει όλο και περισσότερο το ζώο που έπρεπε να είναι. Μια πολύμορφη, πολυ-ολοκληρωμένη, πολύπλευρη οντότητα. Φυσικά είναι διαμορφωμένο σε μια οιονεί ροκ μπάντα, αλλά ακόμα και αυτό δεν ισχύει πια, γιατί τι είναι τώρα η ροκ μουσική; Ποιος λέει τι είναι τι; Είναι ότι θέλεις να είναι. Για μερικούς ανθρώπους, οτιδήποτε με κιθάρα είναι ροκ».

Οι Cult σχηματίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του ’80, αρχικά ως Death Cult μετά το πρώτο συγκρότημα των Astbury, Southern Death Cult. Έτσι, ο Άστμπερι και ο Ντάφι εργάζονται μαζί εδώ και τέσσερις δεκαετίες. Ο frontman λέει ότι εξακολουθούν να μπορούν να εκπλήσσουν ο ένας τον άλλον.

«Ο Μπίλι εξελίχθηκε ως μουσικός και ως παίκτης», λέει. «Είναι ένας αυτοδίδακτος μουσικός, αλλά έχει αφιερώσει πραγματικά χρόνο για να μάθει την τέχνη του και έχει αφιερώσει πολύ χρόνο αναπτύσσοντας τον τόνο του. Είναι πολύ συγκεκριμένος για το τι παίζει και χρησιμοποιεί – είναι τα πάντα για αυτόν. Άρα έχει εξελιχθεί. Ένα από τα πραγματικά ατού του, εκτός από πολύ προικισμένος μουσικός και ερμηνευτής, είναι ότι έχει πολύ καλό αυτί στη μελωδία. Είμαι περίεργος – πρέπει να ξέρω – ακόμα κι αν μπορεί να μην πάει καλά. Πρέπει να εξερευνήσω. Έτσι έφερα πολλά σε αυτό από εμπειρίες κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Άρα είναι φρέσκο. Δεν κάνουμε ένα παστέλι από το Ηλεκτρικός άλμπουμ. Δεν θα βγω εκεί έξω με δερμάτινο παντελόνι και καουμπόικο καπέλο. Το κάναμε αυτό.”

Αυτή την εβδομάδα, το Cult επιστρέφει στο Ελληνικό Θέατρο και ο Άστμπερι γελάει όταν τον ρωτάμε τι μπορούμε να περιμένουμε.

«Θα έχουμε έναν φουσκωτό κλόουν», αστειεύεται. «Ένα φουσκωτό Stonehenge. Γαμημένη κόλαση. Τι μπορείτε να περιμένετε; Πρώτα από όλα, καλύτερα να είμαστε καλοί και ενεργοποιημένοι. Το θέμα με εμάς είναι ότι είμαστε αρκετά ανοιχτοί. Μπίλι επίσης, είμαστε κατευθείαν παιδιά. Δεν ποντάρουμε τίποτα, κάτι που πιθανότατα έχει αποβεί σε εμπορικό βάρος της Cult όλα αυτά τα χρόνια. Δεν έχουμε ακόμη πάει με τον James Corden και να τραγουδήσουμε τα τραγούδια στο αυτοκίνητο μαζί του. Δεν έχουμε παίξει παιδικά όργανα στον Jimmy Fallon. Δεν έχουμε κάνει τίποτα από αυτά. Δεν το έχουμε κυνηγήσει. Αγαπώ το ελληνικό λόγω του τρόπου που είναι στημένο. Ένα ζεστό, αργά το καλοκαίρι βράδυ, και ο λογαριασμός στοιβάζεται. Black Rebel Motorcycle Club – αναμφισβήτητα ένα από τα καλύτερα συγκροτήματα μιας γενιάς. King Woman – μια καλλιτέχνης που αναδύεται με γοργούς ρυθμούς. Και μετά ο Joe Cardamone (Skeleton Joe), ο οποίος ήταν στη γραμμή Icarus, ένας από τους πιο ταλαντούχους και μελλοντικούς εικαστικούς καλλιτέχνες στον πλανήτη αυτή τη στιγμή».

Αυτό, λέει ο Astbury εν κατακλείδι, θα είναι το μοναδικό σόου του The Cult στο LA.

«Ποιος ξέρει πότε θα επιστρέψουμε», λέει. «Αυτή είναι η καλύτερη εκδοχή του συγκροτήματος που είχαμε ποτέ. Η πιο ολοκληρωμένη έκδοση του The Cult που ταιριάζει στο όραμα του Billy και εμένα για το τι είναι το The Cult.»

Θα ήξερε.

Κάτω από τον ήλιο του LA: Του Cult Κάτω από τον Ήλιο του Μεσονυχτίου Το άλμπουμ κυκλοφορεί από τις 7 Οκτωβρίου. Παίζουν στις 7 το απόγευμα, την Κυριακή 9 Οκτωβρίου, στο Ελληνικό Θέατρο.

Σημείωση του συντάκτη: Η παρακάτω αποποίηση ευθυνών αναφέρεται σε διαφημιστικές αναρτήσεις και δεν ισχύει για αυτήν ή άλλες ιστορίες σύνταξης. Το LA Weekly editorial δεν πωλεί και δεν θα πουλά περιεχόμενο.

Αποκάλυψη διαφήμισης: Ενδέχεται να λάβουμε αποζημίωση για ορισμένους από τους συνδέσμους στις ιστορίες μας. Σας ευχαριστούμε που υποστηρίζετε το LA Weekly και τους διαφημιστές μας.

Leave a Comment